?

Log in

Диагностика вслепую Как государство лишает врачей возможности лечить, а пациентов — быть вылеченными

Հետաքրքիր է Հայաստանում իրավիճակն ինւպիսին է։ Որտեղից են ստանում։ Ռադիկի վերաբերմունքից ելնելով հազիվ թե մեզ մոտ են արտադրվում ռեագենտները... իսկ կարող էինք,ափսոս։ Ուղղակի երբ ձկան գիտության գլուխը քոսոտ է, ավտոմատ գիտությունն էլ է քոսոտ դառնում։ Լավ ասացվածք կա՝ հոպոպը ինքը հոտած է,կարծում է բույնն է հոտած։

LP

«Мы никакие не маргиналы. Мы авангард общества» Интервью Ирины Прохоровой о Крыме, пятой колонне и разговоре с народом


Ժամանակ տրամադրեք,կարդացեք։ Արժէ։ Կան հետխորհրդային իրավիճակային, մտածելակերպային զուգահեռներ բոլոր նախկին ԽՄ հանրապետություններում։ Վերջին իրադարձությունների լույսի ներքո հետագա քայլերի,հասարակության առաջատար շերտի ու հասարակության գործողությունների մասին,աշխարհում որոշակի զարգացումների մասին։ Ներսից հայացք Ռուսաստանին,ոչ պրոպագանդիստական,ինչը ցուցադրում են tvով։ Լավ հարցազրույց է։ Խոհեր առաջացնող, ինքներս մեզ վերագնահատելու ու կողքից նայելու էքսպրեսս հնարավորություն։
Ես պարոն Պապյանին չեմ համարում դավաճան․ ԼՂՀ ՄԻՊ

Մարդաորսը սկսվա՞ծ է: Տեսնես այս օրերին իրեն քիչ թե շատ բարոյական պահած հասարակական ո՞ր գործչին են <<դավաճան>> հանելու հաջորդը...
Երբ դեռ պատրաստ չենք ուղեղով։ Երբ դեռ ոտքի է կանգնեցնում ստորացումը, ցավն ու վրեժխնդրության սարսուռը։ Երբ չկա ինքնատիպ և ոչ ստանդարտ մտածելակերպով այն սրտացավ համազգային առաջնորդն ու շարժիչ ուժը,ով կտանի իր հետևից,
առանց ժողովրդի արյունն ու զոհաբերությունը պահանջելու։ Երբ իշխանությունը թքած ունի ժողովրդի վրա բոլոր հնարավոր ու անհնար ձևերով։ Երբ,երբ,երբ....Նոր սերունդը փորձ է հավաքում։ Իրավագիտակից է ավելին, քան մենք։ Մեր սերնդի համար 88ի միտինգները ռոմանտիկա էին, նոր սերնդի համար միտինգները արժանապատիվ կյանքի համար կենաց պայքար են։ Պարոնայք,դուք չեք էլ նկատում,ոնց են մեծանում երեկվա տղաներն ու աղջիկները, անհայր,կիսատ պռատ ընտանիքներում,բետոնապատ տներում, աներազանք, միմիայն պրագմատիկ ռեալ ցանկություններով։ Ռոմանտիկ ջահելներին հեշտ է խաբել, կյանքի տարրական պայմանների համար պայքարող երեխային խաբելը հնարավոր չէ, ուր մնաց մանկություն չունեցած 20ամյային: Երբ 21րդ դարում Արտաշատում ապրող հայ երեխայի միակ ամենամեծ երազանքը Երևանը տեսնելն է, ինչի մասին կարող է լինել խոսքը... քաջնազարների երկիր,ձախորդփանոսների երկիր,երբ պիտի արժանանանք նժդեհների երկիր դառնալուդ...

Համակարգող Խորհուրդը դադարեցնում է իր գործունեությունը. Ալբերտ Բաղդասարյան


Սասնա ծռեր ապստամբության մեկնարկ տալու մեր առաքելությունը ավարտված է. Վարուժան Ավետիսյան
Մեր անսահման սիրելի երեսփոխաններ՝ դուք նույնիսկ չեք պատկերացնում թե ինչպիսի ցնցող հանգիստ եմ ձեզ մաղթում։

...

Ofeli Minasyan
24 июля в 12:15 ·

Դուք, որ արդեն ձեր տունը վաճառել, իրերը կապել ու եկել եք օդակայան, գոնե գիտե՞ք, որ կես ճանապարհին եք մնալու… Չէ, ինքնաթիռը բարեհաջող վայրէջք կկատարի եվրոպական կամ ամերիկյան քաղաքներից մեկում, բայց դուք միշտ կմնաք Հայաստանի ու արտերկրի արանքում՝ մի կեսն այստեղ, մյուս կեսն այնտեղ: Միայն առաջին ամիսն է լինելու մանկության ու ջահելության երազանքների իրականացում. բոհեմական սուրճ Սենայի ձախ ափին՝ Մոնպարնասում, կամ սառույցով վիսկի Քի Ուեսթի հեմինգուեյյան բարում… Իսկ հետո կզգաք, թե ինչպես է հայրենիքը ճանկերով բռնել ձեզ ու բաց չի թողնում, ինչպես Պրահան էր բռնել այդ քաղաքից հեռանալ փորձող Ֆրանց Կաֆկային: Ավելի շուտ, ոչ թե հայրենիքն է ձեզ աքցանով քաշելու, այլ հայրենիքում մնացած ձեր կյանքը: Իսկ մի կես տարի հետո, երբ արդեն կհարմարվեք ու կհասկանաք, որ Մյունխենում երեկոյան ժամը 7-ից հետո չի կարելի աղբը դատարկել բակում դրված աղբամանի մեջ, կամ որ Պրահայում «պուլ կիլա կլոբասի» նշանակում է պարզապես «կես կիլո երշիկ», հանկարծ կզգաք, որ հիշողություններն արդեն մաղվել են, զտվել, եւ մութ ու ցուրտ տարիներից մնացել են միայն հաճելի հիշողություններն այն մասին, թե ինչպես էիք շենքի հարեւաններով ամեն երեկո հավաքվում տաք վառարանի շուրջ եւ ինչ անմոռանալի երանություն էիք զգում, երբ այդ վառարանի վրա տաքացրած աղյուսը դնում էիք վերմակի տակ ու գրկում հարազատ մարդուց էլ սիրելի այդ աղյուսը… Ու այդպես էլ քնելու եք արեւաշող Կալիֆոռնիայում՝ երեւակայական աղյուսը գրկած… Ու ապրելով այդ երկփեղկված կյանքով՝ մի կեսն այստեղ, մյուս կեսն այնտեղ, կհասկանաք նաեւ, որ ձեր էության այն կեսը, որը մնաց Հայաստանում, այն կեսը, որին արդեն գրկախառնվել, համբուրել ու հրաժեշտ էիք տվել «Զվարթնոցում»՝ անձնագրային ստուգումն անցնելուց առաջ, չգիտես ինչու, ավելի աշխույժ, հետաքրքիր ու բազմազան կյանքով է ապրում, քան այն կեսը, որը ճամպրուկների հետ միասին բերել եք օտար ափեր: Ավելին՝ հանկարծ զարմանքով կհասկանաք, որ ձեր կյանքի այս կեսը կարծես հատուկ ապրում է հանուն հայրենիքում մնացած մյուս կեսի: Ու առօրյա գործերով տարված Ատլանտյան օվկիանոսի այս կամ այն ափին, դուք իրականում միայն մի բան եք անում՝ անընդհատ փայտ եք լցնում հիշողությունների բուխարիկը, որպեսզի կրակը վառ մնա, որովհետեւ եթե հանգչի, ձեր այս կեսը առանց մյուս կեսի չի ապրելու… Թեեւ անկեղծ ասեմ՝ բոլորովին էլ համոզված չեմ, որ այս ամենը վերաբերում է միայն արտագաղթածներին… Միգուցե որոշ տարիքից հետո բոլորս էլ՝ անկախ այն բանից, թե որտեղ ենք գտնվում, պարզապես շարունակում ենք մեխանիկորեն ապրել հանուն հիշողությունների… Կանցնի բարեկեցիկ՝ Հայաստանի համեմատ բարեկեցիկ, կյանքի եւս մի կես տարի ու Լոս Անջելեսի Սանսեթ բուլվարում կամ Մյունխենի Մարիենպլացում կսկսեք ծանոթ դեմքեր որոնել, նմանեցնել անցորդներին՝ ձեր հարեւանին կամ բարեկամին կամ նույնիսկ վաղուց մահացած մարդկանց… Լոնդոնի մետրոյում ձեր աչքի առջեւ հանկարծ կհառնեն Ալավերդուց դեպի Հաղպատ տանող ճանապարհի ոլորանները, Երեւանի նախկին Ֆուրմանովի փողոցի 36 շենքի բակում նարդի խաղացողները կամ Հյուսիսային պողոտան… Չէ, այդ վերջինը պետք չէ, որովհետեւ մղձավանջները գալու են գիշերը… Չեխ գրող Միլան Կունդերան շատ լավ է նկարագրում իր արտագաղթած հերոսի երազները. «Արտագաղթածի երազը՝ քսաներորդ դարի երկրորդ կեսի ամենատարօրինակ ֆենոմեններից մեկն է… Հազարավոր արտագաղթածներ նույն գիշերով տեսնում էին նույն երազը՝ անթիվ տարբերակներով… Այդ մղձավանջային երազներն Իրենի համար առավել առեղծվածային էին, քանզի նա՝ տառապելով անհաղթահարելի կարոտաբաղձությամբ, միաժամանակ միանգամայն այլ, հակառակ փորձն էր վերապրում՝ ցերեկը նրա առջեւ անընդհատ հառնում էին հարազատ երկրի տեսարանները: Ողջ օրվա ընթացքում այդ անցողիկ կերպարներն այցելում էին նրան՝ գոնե մասամբ լրացնելու կորսված Չեխիայի բացակայությունը: Բայց նույն ենթագիտակցության ռեժիսորը ցերեկը նրան հարազատ բնապատկերների դրվագներ էր պարգեւում՝ որպես երջանկության կերպարներ, գիշերը հրամցնում էր այդ նույն երկիրը վերադառնալու սահմռկեցուցիչ տեսարաններ: Ցերեկը լուսավորված էր լքված հայրենիքի գեղեցկությամբ, գիշերը ծանրաբեռնված էր վերադարձի սարսափով: Ցերեկն ուրվագծում էր իր կորցրած դրախտը, գիշերը՝ այն դժոխքը, որից փախել էր»… Ու այսօր այստեղ՝ «Զվարթնոցի» անտրամաբանական թանկ սրճարաններից մեկում նստած, նայելով գնացողների դեմքերին, իհարկե զգում եմ, որ նրանցից ոմանք լավ էլ հարմարվելու են նոր միջավայրին ու ապրելու են անհոգ ու բարեկեցիկ կյանքով, բայց երեւի թե մեծ մասը այդպես էլ մնալու է ոչ միայն հայրենիքի եւ օտարության, այլեւ հայրենիք դրախտի ու հայրենիք դժոխքի արանքում… Հետո սկսելու եք արդարացնել օտարությունը… 1500 նպաստ եմ ստանում, 450 դոլարով բնակարան եմ վարձում Լոսի համեմատաբար էժան Վեննայսում, 100 դոլար՝ ուտելիքս, 200 դոլար դեղերս, մի 100 դոլար էլ, լավ, մարդ եմ, գնում եմ հարեւան Տեխասում՝ կազինոյում եմ տարվում… Լաս Վեգաս էլ չեն հասցնում անաստվածները՝ հենց երկու նահանգների սահմանին կազինո կա անապատում՝ երկու օր անվճար բրախում են, որ այդ 100 դոլարս լրիվ ծախսեմ… Հետո լույսի, գազի փող… Բայց հո ամսվա վերջում 200 դոլար մնում է, դա էլ ուղարկում եմ Երեւան՝ աղջկաս… Երկու երեխա ունի՝ այդ 200 դոլարի հույսին է…. Հիմա, որ գնացի Երեան՝ ո՞վ է շահելու… Համ աղջիկս այդ 200 դոլարը չի ստանա, համ էլ ես եմ գնալու՝ նստեմ խեղճ գործազուրկ աղջկաս վզին… Աղջիկը վաղուց արդեն այդ 200 դոլարի հույսին չի, բանկի աշխատող՝ ապագա հանրապետական լիդերի հետ է ամուսնացել ու ամռանը Իսպանիա են գնում հանգստանալու… Բայց այդ 200 դոլարը հաճույքով ընդունում է, որովհետեւ գիտի՝ դա իր մոր սփոփանքն է, Ամերիկայում մնալու արդարացումը, կիրակի օրը Բրբենքի սրճարանում հավաքվող ընկերուհիների մոտ հպարտանալու առիթ՝ ես եմ պահում խեղճ երեխայիս… Ու մի օր հասկանալու եք, որ երբեք էլ հետ չեք գնալու ու չեք վերամիավորվելու հայրենիքում մնացած ձեր կյանքի կեսի հետ՝ հենց այդպես էլ ապրելու եք՝ ճամփի կեսին… Չեք վերադառնա, որովհետեւ հայրենիք վերադառնալը չի նշանակում վերադառնալ հին կյանքին… Դա նշանակում է կորցնել այս երկրորդ՝ միջանկյալ կյանքը ու սկսել նոր՝ երրորդ կյանքը Կունդերայի ասած այն դժոխքում, որից փախել ես… Իսկ կյանքում քանի անգամ կարելի է նոր կյանք սկսել… «Ուշադրություն, թիվ 2273 չվերթի ուղեւորները պատրաստվեն թռիչքի»… Բարով գնաս՝ իմ կես… Եվ կներես, որ մնում եմ ու անընդհատ պիտի քեզ տանջեմ… Հա, ճիշտ ես, ապրելու տեղ չի, բայց մի փոքր էլ կփորձեմ ապրել… Եթե գործերդ լավ լինեն, 200 դոլար կուղարկե՞ս…

ԱՐՄԵՆ ԴՈՒԼՅԱՆ
Апет Тапалцян
26 июля в 10:02 ·
Эпос, всего лишь эпос......

... Էրգրի մեջը Ցռան Վերգոյի ցեղ շատըցավ :
Վերգոյի ցեղ շատըցավ Հայու էրգրին մեջ,
Հիրարու հերթ չտալով, հիրար գլոխ ջարդելով,
Թագավոր դարձան, վազիր ու վաքիլ դարձան,
Էրգիր քանդան, թալնան, փռողք լցան ժողովրդի գլխուն:
Վերգոն էլավ թագավոր, հինքը մէ Ցռան՝
Գյուվա թագավոր հելավ, անունն էլ ՏԵՐ դրավ:
ՀԱՅԱ Տերերի անունն էլ՝ ըտէղ լավոթավ:
Էն խեղճ ու կրակ էրխեքին կխափա,
էրխեքի գլոխն աղալով, մեջքը կոդրելով,
Հիրարու մեջ կռիվ գցելով, ախպորն ախպոր դեմ կխանա,
Հայու ազգի մեջ թշնամութուն կսարքա, դավաճանութուն:
Խափելով առավօտ –իրիգուն կտանա աջ- ձախ, վիրեվ- ցաձր,
Հայուն Խանա՜վ, ցըվրավ էտա խարդախ աշխարհքի վրա,
Հէր ու որդի, Մէր ու Մանգունք,հիրարից զրկվան,
Կարոտու մեռան , համա էլ չըկրցանհիրարու տենան:
Աշխրհքի վրա Հայու անուն ցռավ-փռավ,
Էրգիր լավոթավ,Սասնա սարեր լավոթավ,
Մարութա Վանք լավոթավ,
Խարդախութունն էլավ էրգիր,
Էլերն ու Գելէրն էլ հելան էնոր թեվ ո թիկունք,
–Տի չտամ Արեւ՛ ցռան Վերգոյին ու էնոնցցեղին:
...
Վերգոն դարձուցին թագավոր, հիրանք էլ վոտ առան,
Վերգոն ըտոնց ծառա տարցավ, ամեն տեղ ավիրավ ,
Էրգիր ավրգնա արավ , քանդավ, թալնավ,
Մէր Արէվ խավրցրավ, մէր Լուսը կդրավ,
Հայուն Զիրա տան մեջ ցրտամեռ էրավ,
Հացը կդրավ, ջուրը կդրավ, արո՜ւն թափավ,
Հէր ու որդի, Մէր ու մանգունք, հիրարից զրկավ:

Profile

Yndzughtn anapatum
nrbakert_tashuk
nrbakert_tashuk

Latest Month

August 2016
S M T W T F S
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   

Tags

Syndicate

RSS Atom
Powered by LiveJournal.com
Designed by Akiko Kurono